Sabi nga nila, ang pag-ibig daw, parang isang laro. Minsan mananalo ka, minsan matatalo. Pero paano kung ang online game na nakasanayan mo sa gabi, biglang mauwi sa totohanan?
Paano kung ang laro na pampalipas oras mo lang sa gabi ay biglang maging dahilan para matalo ang puso mo?
Posible nga bang mahulog ang loob mo sa isang taong nakilala mo lang sa isang online na tropahan, lalo na kung halos iisa ang daloy ng inyong mga utak mula sa simpleng trashtalkan hanggang sa malalalim na usapan?
Pero paano kung sa kabila ng lahat ng tawanan at pagiging kumportable ninyo sa isa't isa, may isang napakalaking pader o realidad sa totoong buhay na naghihiwalay sa inyong dalawa?
Handa mo bang itaya ang tahimik mong buhay, ang inyong solidong pagkakaibigan, at ang samahan ng buong tropa para lang alamin kung may pag-asa ang nararamdaman mo?
O mas pipiliin mo na lang bang mag-AFK sa sarili mong emosyon at itago ang katotohanan para walang masirang samahan?
Sa laro ng pag-ibig, sapat na ba ang isang matibay na koneksyon para lagpasan ang anumang balakid, o may mga pagkakataong mas mabuting i-log off na lang ang puso?
Sapat na ba ang mga tanong na ito para makuha ang sakto at dramatikong suspense na hinahanap mo?
I-ri-risk ba niya ang lahat para umamin, o mas pipiliin na lang niyang mag-AFK sa sarili niyang nararamdaman?
Mga ka-lamaw, Smilees, at Fellow Gamers; ito ang Confession ni Player 2.

---

Iba't ibang kwento ang inyong matutunghayan. Samahan si LaroTayoGaming na basahin ang inyong liham na pinadala ninyo dito lang 'yan sa Ito ang Confessions. Mga kwento mo, babasahin ko.
Gusto mo bang mag-padala ng inyong confession? Mag-email lang sa confessions@ltg.network o pumunta sa https://ltg.network/confessions para sa buong detalye!
"Ito ang Confessions" is also available as a podcast! https://pod.link/1896095513